Dag 7

Na het bruisende Porto achter je te hebben gelaten, ligt er een spectaculaire roadtripdag voor je die de ruige Portugese Atlantische kustlijn perfect combineert met middeleeuwse vestingwerken en koninklijke pracht. We mijden de snelle snelwegen en kiezen bewust voor de tolvrije nationale wegen zoals de N109 en de N242. Deze wegen dwingen je tot een rustiger reistempo, maar belonen je met weidse uitzichten, charmante vissersdorpen en glooiende pijnboombossen.

Aveiro: het Venetië van Portugal

Wanneer we de N109 vanuit Porto naar het zuiden volgen, bereiken we al snel Aveiro, een stad die onlosmakelijk verbonden is met het water van de omliggende lagune. Aveiro wordt vanwege de vele kanalen die dwars door het centrum lopen ook wel het Venetië van Portugal genoemd. Over het water varen de moliceiros: kleurrijke, slanke boten met een sierlijk omhooglopende boeg. Oorspronkelijk werden deze boten door de lokale bevolking gebruikt om zeewier (moliço) uit de lagune te vissen, wat vervolgens diende als meststof voor de landbouw. Vandaag de dag sieren ze de stadsgrachten en kun je er een ontspannen rondvaart mee maken.

De stad zelf is een prachtige mix van historische Art Nouveau-architectuur en levendige straatjes. Wandel zeker even langs de kade van het centrale kanaal om de rijkversierde gevels te bewonderen. Voordat je de auto weer instapt, moet je absoluut de lokale lekkernij proeven: ovos moles. Dit zijn flinterdunne ouwels in de vorm van schelpen of vissen, gevuld met een romige crème van eidooier en suiker. Een zoete traditie die ooit door de nonnen in de lokale kloosters is bedacht!

De gestreepte vrolijkheid van Costa Nova

Vanaf het centrum van Aveiro rijden we in een dikke tien minuten via de lokale brug over de lagune naar het aangrenzende kuststrookje Costa Nova do Prado. Deze unieke landtong ligt ingeklemd tussen de Atlantische Oceaan en de Ria de Aveiro.

Costa Nova staat wereldwijd bekend om de palheiros. Dit zijn houten strandhuizen die zijn geverfd in felgekleurde, verticale en horizontale strepen (meestal rood, blauw of groen met wit). Oorspronkelijk werden deze schuren in de negentiende eeuw door lokale vissers gebouwd om hun netten en vistuig in op te slaan. Later, toen de burgerij het gebied ontdekte als badplaats, werden de schuren omgebouwd tot sfeervolle vakantiewoningen. Het contrast tussen de vrolijke strepen, de diepblauwe lagune en de vissersboten is een fantastisch gezicht en nodigt uit tot een heerlijke wandeling over de boulevard.

Nazaré: de koning van de Atlantische golven

We vervolgen de reis naar het zuiden over de N109 en buigen later af naar de panoramische N242, die je rechtstreeks naar het beroemde vissersdorp Nazaré brengt. Rijd hier direct door naar de hoger gelegen historische wijk genaamd Sítio, die majestueus op een honderd meter hoge rotswand boven de oceaan urent.

Nazaré is van oudsher een diepreligieus vissersdorp waar de vrouwen traditioneel nog zeven rokken over elkaar dragen. Tegenwoordig kent de wereld het dorp vooral als de absolute hoofdstad van het extreem-surfen. Vanaf het uitkijkpunt bij het veertiende-eeuwse fort Forte de São Miguel Arcanjo kijk je recht naar beneden op de beruchte Praia do Norte. Hier ontstaan in de herfst en winter de hoogste surfbare golven ter wereld, soms wel dertig meter hoog. Dit natuurfenomeen wordt veroorzaakt door de Canhão de Nazaré, een䂘 vijf kilometer diepe onderzeese kloof die vlak voor de kust abrupt eindigt en het oceaanwater met een gigantische kracht omhoog stuwt. Zelfs in de nazomer is het uitzicht over de schuimende branding vanaf de klifrand adembenemend ruig.

Het middeleeuwse sprookje van Óbidos

Vanaf Nazaré sturen we de auto verder zuidwaarts via de N8 richting het betoverende vestingstadje Óbidos. Dit stadje ligt strategisch op een heuvel en is al van kilometers afstand te herkennen aan de perfect intact gebleven middeleeuwse stadsmuur.

De geschiedenis van Óbidos is doordrenkt van romantiek. In 1282 was koning Dinis zo onder de indruk van de schoonheid van het stadje dat hij het als huwelijkscadeau aan zijn vrouw, koningin Isabel, schonk. Eeuwenlang bleef Óbidos traditioneel eigendom van de opeenvolgende Portugese koninginnen, wat zorgde voor een uitstekend onderhoud. Zodra je door de monumentale stadspoort Porta da Vila stapt, loop je een andere eeuw binnen. De smalle straten zijn geplaveid met kasseien en geflankeerd door witgekalkte huizen met blauwe en gele randen, overladen met bloeiende bougainville. Je kunt hier een avontuurlijke wandeling maken over de smalle, onbeveiligde stadsmuur voor een weids uitzicht over de omliggende wijngaarden en de rode daken van het stadje.

Het kolossale Paleis van Mafra

We laten de middeleeuwen achter ons en zakken via de rustige N8 en de N9 verder af naar het zuiden, tot het slaperige stadje Mafra opdoemt. Hier word je plotseling geconfronteerd met het meest monumentale barokgebouw van Portugal: het Palácio Nacional de Mafra.

Dit gigantische paleis-kloostercomplex werd in de achttiende eeuw gebouwd in opdracht van koning João V. De koning had gezworen een groots klooster te bouwen als zijn vrouw hem een troonopvolger zou schenken. Gefinancierd door de destijds schijnbaar eindeloze goudstroom uit koloniaal Brazilië, liep het project volledig uit de hand. Er werkten op het hoogtepunt wel 45.000 arbeiders tegelijk aan het complex, dat uiteindelijk 1200 kamers en twee gigantische klokkentorens met 92 carillonklokken ging tellen. Het absolute hoogtepunt binnen is de tachtig meter lange bibliotheek, gebouwd in rococostijl en gevuld met meer dan 36.000 zeldzame, in leer gebonden boeken. Een kolonie dwergvleermuizen bewoont de bibliotheek al eeuwenlang om de kostbare boeken ’s nachts te beschermen tegen insecten.

Aankomst in het mystieke Sintra

Het laatste stuk van de reisdag voert je via de N9 rechtstreeks naar de voet van de bergen van Sintra. Terwijl de droge vlaktes plaatsmaken voor een dicht, weelderig en bijna tropisch bos met een eigen microklimaat, voel je de temperatuur langzaam dalen.

Sintra is al sinds de oudheid een mystieke plek en werd door de Moren en later de Portugese koningen gekozen als zomerresidentie vanwege de koelte en de sprookjesachtige mist die hier vaak tussen de heuvels blijft hangen. Je arriveert hier aan het einde van de dag, precies op het moment dat de dagjesmensen uit Lissabon de stad weer verlaten. Dit is het ideale moment om in alle rust in te checken in je accommodatie, door de romantische straatjes van het historisch centrum te dwalen en je mentaal voor te bereiden op het bezoeken van de extravagante paleizen en mysterieuze tuinen die morgen op het programma staan.